De effecten van games » Zinaz

De laatste tijd heb ik een aantal presentaties over de effecten van games gegeven. Tijdens deze presentaties ontstaat iedere keer de discussie dat niet de game verslavend is, maar dat de persoon aanleg voor verslavingen heeft. Dit is natuurlijk juist, maar de games van tegenwoordig hebben een bepaalde opbouw, waarvan ik vind dat een game ook verslavend kan zijn.

Onderstaand een aantal punten, waaruit blijkt dat ook games verslavend kunnen zijn:

1. Doordat veel games relatief gemakkelijk beginnen en uiteindelijk steeds complexer worden, blijft een game uitdagend. Bij World of Warcraft begint een speler met een aantal eenvoudige knoppen en moet een aantal eenvoudige missies worden uitgevoerd. Na mate de game vordert, krijgt de speler meer opties en kan hij moeilijker opdrachten uitvoeren.
2. Tevens zorgt actieve controle er voor dat de speler zelf kan bepalen wat er in de virtuele wereld gebeurt. De speler kan bijvoorbeeld zijn karakter naar eigen inzicht aanpassen en deze persoonlijk maken.
3. De onderzoeker Van Looy geeft aan dat spelers de fictieve rol van de karakter in het spel overnemen. Dit wordt ook wel introjectie genoemd, omdat de speler vanuit de reële wereld in de virtuele wereld wordt geintrojecteerd.
4. Veel opdrachten in games kunnen alleen worden behaald wanneer je met anderen spelers samenwerkt. Dit zorgt er voor dat veel spelers lid zijn van een clan en dagelijks online komen om een hogere level te kunnen halen.
5. Eén van de belangrijkste punten aan een game is het beloningselement. In World of Warcraft krijgen spelers na het behalen van een missie extra bonuspunten om bijvoorbeeld het karakter te kunnen aanpassen of om bijvoorbeeld extra krachten te kunnen behalen.

Stem of voeg toe aan :